gay ok

Evropski sud za ljudska prava je doneo odluku kojom je istospolnom paru priznao da ima jednaka prava na zdravstveno osiguranje, kao i vanbračni heteroseksualni parovi.

"Sud je donio odluku u slučaju P.B. i J.S. protiv Austrije. Sud je zaključio da je Austrija prekršila Evropsku konvenciju o ljudskim pravima, jer nije osigurala pravo na zdravstveno osiguranje istospolnim parovima koje je bilo dostupno vanbračnim heteroseksualnim parovima. Takođe, sud je još jednom potvrdio da se istospolne zajednice smatraju porodicom prema Konvenciji.

Sud je odlučio većinom od pet glasova prema dva da je Austrija prekršila član 14. (zabrana diskriminacije) i član 8. (pravo na poštovanje privatnog i porodičnog života) kada je osiguranje bilo dostupno samo heteroseksualnim vanbračnim partnerima.

Ovo je druga presuda Evropskog suda za ljudska prava koja se tiče istospolnih parova i sud je ponovo potvrdio da "istospolni parovi koji žive u stabilnim vezama ulaze u pojam `porodičnog života`, jednako kao i vanbračni heteroseksualni parovi." Evropski sud napravio je tu istorijsku interpretaciju Konvencije o ljudskim pravima pre samo mesec dana, kada je doneo presudu u slučaju Schalk i Kopf protiv Austrije.

Beograd, Buenos Aires -- U Argentini je sklopljen istoploni brak, jedan od prvih posle usvajanja istorijskog zakona kojim se to omogućava.

Alehandro Vaneli i Ernesto Rodrigez Laroza - jedan od prvih gej bračnih parova u Argentini (Beta)

Organizatori prošlogodišnje Povorke ponosa upozoravaju da se ponovo zahuktava atmosfera mržnje prema LGBT zajednici, uz viđen scenario podmetanja lažnih vesti.

U saopštenju se navodi da se, baš kao i prošle godine, aktiviraju oprobani instrumenti za širenje lažnih informacija. Juče je na internet stranici plasirana vest da će se ovogodišnja Povorka ponosa održati 19. septembra u organizaciji "LGBT foruma Srbija", za koji predstavnici svih relevantnih homoseksualnih organizacija u Srbiji navode da ne postoji.

Članovi organizacionog odbora Povorke ponosa 2009. podsećaju da se radi o internet stranici koja je pokrenuta prošle godine u vreme kada je organizacija Povorke ponosa zakazana za 20. septembar ušla u najdelikatniju fazu. Sadržaj sajta je bio potpuno identičan sa sadržajem zvaničnog sajta Povorke ponosa, a adresa sajta gotovo identična, kako bi se izazvala zabuna da se radi o zvaničnom izvoru informacija.

"Nekoliko dana pre održavanja Povorke preko pomenutog lažnog sajta je plasirana tendenciozna dezinformacija da će skup početi sa paljenjem državne zastave Republike Srbije. Time su određeni konzervativni centri moći želeli da dodatno zaoštre atmosferu i pojačaju pretnje ekstremno-desničarskih grupacija, što je na kraju i dovelo do kapitulacije državnih organa u vidu zabrane održavanja Povorke ponosa na zakazanoj lokaciji na Platou kod Filozofskog fakulteta u Beogradu", navodi se u saopštenju.

Naglašava se i da je "fantomska organizacija 'LGBT forum Srbija' i u jučerašnjoj 'objavi datuma' ponovo najavila paljenje zastave, čime se zapravo pokušava ponoviti prošlogodišnji scenario".

Na kraju se navodi da će biti preduzete sve pravne mere da se spomenuti sajt ukine, a da njegovi za sada anonimni autori odgovaraju za nekoliko krivičnih dela - od povreda autorskih prava, preko izlaganja pretnjama organizatora prošlogodišnje Povorke ponosa objavljivanjem ličnih podataka, pa do izazivanja opšte opasnosti za građane plasiranjem lažnih informacija.

Za sada bez datuma

Organizacije, pojedinke i pojedinci koji su učestvovali u organizaciji Povorke ponosa 2009. su takođe naveli da za sada nije određen nijedan datum ove godine za održavanje skupa za ljudska prava LGBT osoba u Srbiji, "iz jednostavnog razloga što nadležni organi Republike Srbije nisu ispunili obećanje da će obezbediti drugačiju klimu i preduslove, nakon svih tragičnih događaja prošle godine".

"Na žalost, ono čemu svedočimo ovih dana, kada se obeležava 65 godina pobede nad fašizmom, jeste da sudovi oslobađaju odgovornosti one koji su pretili smrću novinarima koji su se usudili da ukažu na nesposobnost države da se obračuna sa klerofašističkim grupama", stoji u saopštenju.

Navodi se da je i najveća sportska manifestacija u zemlji, fudbalska utakmica Partizana i Crvene zvezde, postala poprište masovne homofobične ikonografije, a ponovo stižu i vesti o prebijanjima stranaca po Beogradu.

"Šta se u međuvremenu desilo sa inicijativom javnog tužioca od 15. oktobra 2009. godine za zabranom pojedinih huliganskih grupa koje i dalje nesmetano deluju, kače svoje transparente po stadionima i halama, prete nasiljem, a čiji lideri su i dalje na slobodi uprkos brojnim dokazima o kriminalnom ponašanju?"

"Koliko godina treba da prođe da predsednik Republike Srbije, Vlada Republike Srbije, premijer Republike Srbije i ministar unutrašnjih poslova Republike Srbije skupe hrabrost da bezrezervno i konkretno obezbede ostvarivanje prava jedne marginalizovane, diskriminisane i stigmatizovane društvene grupe na javno okupljanje i demonstriranje političkog stava?", pitanja su u saopštenju.

Članovi OO Povorke ponosa 2009. apeluju na medije da u narednom periodu veoma pažljivo plasiraju informacije koje se tiču Povorke ponosa, "jer smo svi bili svedoci da kakvog zla može doći kada se ukrste novinarski senzacionalizam i državni kukavičluk".

"Na ulicama Beograda niko više ne sme izgubiti život samo zato što misli, izgleda ili razgovara drugačije. Istovremeno, nikada nećemo prihvatiti pritisak na LGBT zajednicu da odustane od nastojanja da se konačno održi Povorka ponosa, već i ovom prilikom ispostavljamo zahtev zakonodavnim, izvršnim i sudskim instancama Republike Srbije da konačno počnu da rade ono za šta građanke i građani plaćaju porez", stoji na kraju saopštenja prošlogodišnjih organizatora Povorke ponosa. /b92/

Rezolucija protiv diskriminacije na osnovu seksualne orijentacije i rodnog identiteta je usvojena u petak nakon rasprave u Parlamentarnoj skupštini Saveta Evrope (PACE).

Elvira Kovač iz Saveza vojvođanskih Mađara je u raspravi o Rezoluciji zastupala u funkciji potpredsednice svoju poslaničku grupu Evropske narodne partije (EPP) u Parlamentarnoj skupštini.

Kovač se u govoru zdušno založila za usvajanje teksta Rezolucije, koju je sačinio Andreas Gros, poslanik u PACE iz Švajcarske.

Uvaženi predsedavajući, drage kolege, dame i gospodo,

Nije lako govoriti o ovako osetljivom pitanju, ali bih na početku svog govora želela da čestitam g. Grosu na njegovom izvrsnom radu i naglasila da poslanička grupa EPP podržava veliki deo rezolucije. Međutim, kako je pitanje otvorilo živu raspravu u našoj grupi, naša konačna podrška će zavisiti od savesti svakog poslanika pojedinačno.

Seksualna orijentacija je duboki deo identiteta svakog od nas, i stoga niko ne bi trebalo da bude tretiran drugačije zbog toga. Međutim, živimo u društvu koje je još uvek puno predrasuda i diskriminacije prema svakoj osobi koja pripada seksualnoj manjini.

Ljudi sa seksualnom orijentacijom različitom od heteroseksualne često su žrtve različitih oblika nasilja: od govora mržnje i zločina iz mržnje, ograničavanja slobode izražavanja, slobode udruživanja, kršenja prava na obrazovanje, rad i zdravlje, do ubistva. Nasilje nad seksualnim manjinama je u porastu u obliku silovanja, seksualnog nasilja i uznemiravanja, kao i prinudnih venčavanja.

Naš zajednički cilj je da progovorimo protiv diskriminacije na osnovu seksualne orijentacije i da obezbedimo poštovanje osnovnih ljudskih prava LGBT osoba. Stoga, neophodno je da se razviju programi za podizanje svesti u cilju prihvatanja i razumevanja LGBT osoba, posebno za medije, civilno društvo i vlasti.

Svako bez obzira na njegovu ili njenu seksualnu orijentaciju mora da ima jednak pristup radu, dobrima, uslugama, stanovanju i drugim objektima.

Moramo da osudimo sve oblike nasilja nad LGBT osobama i da omogućimo bezbednost za sve. Najčešća predrasuda je da je homoseksualnost oboljenje. Prema nekim istraživanjima, značajan procenat ljudi misli da je homoseksualnost bolest. Želela bih da vas sve podsetim da je pre 20 godina Svetska zdravstvena organizacija utvrdila da je ovakav način razmišljanja nenaučan.

Jedan od najvećih problema LGBT osoba je ograničavanje slobode okupljanja. To nije tako samo u slučaju organizovanja Parade ponosa, već i u drugim situacijama koje su prikladne i dozvoljene većini populacije. Moramo uložiti napore da rešimo druge praktične probleme istopolnih zajednica, kao što su: zdravstvena zaštita, poseta bolnicama i zatvorima (tzv. institucijama sa ograničenim kretanjem), podela imovine nakon raskida zajednice, pravo na nasleđivanje, itd.

Suštinsko je usvajanje i primena antidiskiminacionih zakona i drugih mera, posebno u polju radnih odnosa i obrazovanju.

Ukratko, čak i danas, imamo slučajeve kršenja osnovnih ljudskih prava LGBT osoba. Stoga moramo da unapredimo situaciju, kvalitet života ovih ljudi i izgradimo odgovorno društvo u kome se poštuju opšte vrednosti, ljudska prava i princip jednakih šansi. LGBT osobe moraju da se osećaju sigurno i da imaju veru u vlasti.

Ponašanje većine prema seksualnim manjinama mora da bude u skladu sa principima Saveta Evrope o solidarnosti, nediskriminaciji, humanosti i poštovanju ljudskih prava.

Usvojeni tekst Rezolucije protiv diskriminacije na osnovu seksualne orijentacije i rodnog identiteta možete integralno pročitati ovde.

/Gej strejt alijansa /
 

Resolution 1728 (2010)¹

1.       The Parliamentary Assembly recalls that sexual orientation, which covers heterosexuality, bisexuality and homosexuality, is a profound part of the identity of each and every human being. The Assembly also recalls that homosexuality has been decriminalised in all member states of the Council of Europe. Gender identity refers to each person’s deeply felt internal and individual experience of gender. A transgender person is someone whose gender identity does not correspond to the gender he or she was assigned at birth.

2.       Under international law, all human beings are born free and equal in dignity and rights. Sexual orientation and gender identity are recognised as a prohibited ground of discrimination. According to the European Court of Human Rights, a difference in treatment is discriminatory if it has no objective and reasonable justification. Since sexual orientation is a most intimate aspect of an individual’s private life, the Court considers that only particularly serious reasons may justify differences in treatment based on sexual orientation. In its 1999 judgment in Lustig-Prean and Beckett v. the United Kingdom, it emphasised that negative attitudes on the part of a heterosexual majority against a homosexual minority cannot amount to sufficient justification, any more than similar negative attitudes towards those of a different sex, race, origin or colour.

3.       Nevertheless, Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender (LGBT) persons, as well as human rights defenders working for the rights of LGBT persons, face deeply rooted prejudices, hostility and widespread discrimination all over Europe. The lack of knowledge and understanding about sexual orientation and gender identity is a challenge to be addressed in most Council of Europe member states, since it results in an extensive range of human rights violations, affecting the lives of millions of people. Major concerns include physical and verbal violence (hate crimes and hate speech), undue restrictions on freedom of expression, freedom of assembly and association, violations of the right to respect for private and family life, violations of rights to education, work and health, as well as regular stigmatisation. As a consequence, many LGBT persons across Europe live in fear and have to conceal their sexual orientation or gender identity.

4.       Transgender persons face a cycle of discrimination and deprivation of their rights in many Council of Europe member states due to discriminatory attitudes and to obstacles in obtaining gender reassignment treatment and legal recognition of the new gender. One consequence is the relatively high suicide rate among transgender persons.

5.       Discrimination on the basis of sexual orientation and gender identity can be magnified on the basis of sex and gender, with lesbian, bisexual and transgender women, in particular, running an increased risk of violence. The LGBT community itself is also not immune to sex discrimination.

6.       The Assembly is particularly concerned by the violation of the rights to freedom of assembly and freedom of expression for LGBT persons in a number of Council of Europe member states since these rights are pillars of democracy. This has been illustrated by the banning or attempted banning of peaceful rallies or demonstrations of LGBT persons and their supporters and the overt or tacit support some politicians have given to violent counter-demonstrations.

7.       Hate speech by certain political, religious and other civil society leaders, and hate speech in the media and internet are also of particular concern. The Assembly stresses that it is the paramount duty of all public authorities not only to protect the rights enshrined in human rights instruments in a practical and effective manner, but also to refrain from speech likely to legitimise and fuel discrimination or hatred based on intolerance. The boundary between hate speech inciting to crime and freedom of expression is to be determined in accordance with the case law of the European Court of Human Rights.

8.        Homophobia and transphobia have particularly serious consequences for young LGBT people. They face widespread bullying, sometimes unhelpful or hostile teachers, and curricula which either ignore LGBT issues or propagate homophobic or transphobic attitudes. A combination of discriminatory attitudes in society and rejection by the family can be very damaging for the mental health of young LGBT people, as evidenced by suicide rates which are much higher than those in the wider youth population.

9.       It is important not to criticise the perceived or declared sexual orientation of young people, particularly of those attending school aged under 18, and to recognise that any exploitation of their perceived or declared sexual identity, or any humiliation or degrading treatment on that basis, can be both wrong in itself and potentially harmful to their wellbeing and personal growth both at that stage and later in life.

10.       The denial of rights to de facto “LGBT families” in many member states must also be addressed, including through the legal recognition and protection of these families.

11.       On the other hand, the Assembly welcomes the fact that, in some cases, political and judicial authorities have taken a number of measures against discrimination affecting LGBT persons.

12.       In this context, the Assembly welcomes the work of the Committee of Ministers, which adopted on 31 March 2010 a recommendation to member states on measures to combat discrimination on grounds of sexual orientation or gender identity (CM/Rec(2010)5), the high priority given by the Council of Europe Commissioner for Human Rights to this issue, as well as the recent reports of the European Union Fundamental Rights Agency on homophobia and discrimination on grounds of sexual orientation in European Union member states.

13.       Recalling its Recommendations 1474 (2000) on the situation of lesbians and gays in Council of Europe member states and 1117 (1989) on the condition of transsexuals, the Assembly again condemns the various forms of discrimination suffered by LGBT people in Council of Europe member states. LGBT people should not have to fear being stigmatised and victimised, either in the public and private spheres.

14.       The Assembly considers that the Council of Europe has the duty to promote a clear message of respect and non-discrimination so that everybody can live in dignity in all its member states.

15.       The eradication of homophobia and transphobia also requires political will in member states to implement a consistent human rights approach and to embark on a wide range of initiatives. In this respect, the Assembly stresses the specific responsibility of parliamentarians in initiating and supporting changes in legislation and policies in Council of Europe member states.

16.       Consequently, the Assembly calls on member states to address these issues and in particular to:

16.1.        ensure that the fundamental rights of LGBT people, including freedom of expression and freedom of assembly and association, are respected, in line with international human rights standards;

16.2.        provide legal remedies to victims and put an end to impunity for those who violate fundamental rights of LGBT people, in particular their right to life and security;

16.3.        recognise that lesbian, bisexual and transgender women face an increased risk of gender-based violence (in particular rape, sexual violence and harassment, as well as forced marriages) and provide protection commensurate with the increased risk;

16.4.        condemn hate speech and discriminatory statements and effectively protect LGBT persons from such statements while respecting the right to freedom of expression, in accordance with the European Convention on Human Rights and the case law of the European Court of Human Rights;

16.5.        adopt and implement anti-discrimination legislation which includes sexual orientation and gender identity among the prohibited grounds for discrimination, as well as sanctions for infringements;

16.6.        revoke legislative provisions which are not in conformity with the case law of the European Court of Human Rights;

16.7.        ensure that discrimination on the basis of sexual orientation and gender identity can be effectively reported to judicial and non-judicial bodies and ensure that national human rights structures and equality bodies effectively address these issues;

16.8.       sign and ratify Protocol No. 12 to the European Convention on Human Rights providing for a general prohibition of discrimination;

16.9.        ensure legal recognition of same-sex partnerships only when national legislation envisages such recognition, as already recommended by the Assembly in 2000, by providing for:

16.9.1.       the same pecuniary rights and obligations as those pertaining to different-sex couples;

16.9.2.       "next of kin" status;

16.9.3.       measures to ensure that, where one partner in a same-sex relationship is foreign, this partner is accorded the same residence rights as would apply if she or he were in a heterosexual relationship;

16.9.4.       recognition of provisions with similar effects adopted by other member states;

16.10.        provide the possibility for joint parental responsibility of each partner’s children, bearing in mind the interests of children;

16.11.        address the specific discrimination and human rights violations faced by transgender persons and, in particular, ensure in legislation and in practice their right to:

16.11.1.        safety;

16.11.2.       documents that reflect an individual’s preferred gender identity, without any prior obligation to undergo sterilisation or other medical procedures such as sex reassignment surgery and hormonal therapy;

16.11.3.       access to gender reassignment treatment and equal treatment in health care areas;

16.11.4.       equal access to work, goods, services, housing and other facilities, without prejudice;

16.11.5.       relationship recognition, in accordance with the case law of the European Court of Human Rights;

16.12.        introduce or develop anti-discrimination and awareness-raising programmes fostering tolerance, respect and understanding of LGBT persons, in particular for public officials, the judiciary, law-enforcement bodies and the armed forces, as well as schools, the media, the medical profession and sporting circles;

16.13.        promote research on discrimination on the basis of sexual orientation and gender identity, establish and/or maintain regular contacts with human rights defenders working on the rights of LGBT persons and consult them on issues relating to such discrimination;

16.14.        encourage dialogue between national human rights institutions, equality bodies, human rights defenders working on the rights of LGBT persons and religious institutions, based on mutual respect, in order to facilitate public debates and reforms on issues concerning LGBT persons;

16.15.       recognise persecution of LGBT persons as a ground for granting asylum and implement the 2008 Guidance Note on refugee claims relating to sexual orientation and gender identity of the Office of the United Nations High Commissioner for Refugees;

16.16.       fully implement in their law and practice the recommendation of the Committee of Ministers on measures to combat discrimination on grounds of sexual orientation or gender identity.

17.        Member states may grant exemptions to religious institutions and organisations when such institutions and organisations are either engaging in religious activities or when legal requirements conflict with tenets of religious belief and doctrine, or would require such institutions and organisations to forfeit any portion of their religious autonomy, and if such exemptions are compatible with the European Convention on Human Rights, as interpreted by the European Court of Human Rights.

¹ Assembly debate on 29 April 2010 (17^th Sitting) (see Doc. 12185, report of the Committee on Legal Affairs and Human Rights, rapporteur: Mr Gross and Doc. 12197, opinion of the Committee on Equal Opportunities for Women and Men, rapporteur: Mrs Memecan). Text adopted by the Assembly on 29 April 2010 (17^th Sitting).

See also Recommendation 1915 (2010).

^{http://assembly.coe.int/Mainf.asp?link=/Documents/AdoptedText/ta10/ERES1728.htm}

Komitet ministara Saveta Evrope dao je državama članicama preporuke o merama borbe protiv diskriminacije na osnovu seksualne orijentacije ili rodnog identiteta.

Time bi se garantovalo ostvarivanje ljudskih prava gejeva, lezbejki, biseksualnih i transrodnih (GLBT) osoba, saopštila je Gej strejt alijansa.

Komitet je preporučio da države članice ukinu zakonodavne ili druge mere koje za posledicu imaju diskriminaciju GLBT osoba, da žrtvama omoguće pristup efikasnim pravnim lekovima pred nacionalnim vlastima, kao i da žrtve budu svesne da takvi lekovi postoje.

Mere ze borbu protiv diskriminacije moraju da uključe sankcije za prekršaje i da omoguće odštetu žrtvama.

Države članice SE treba da omoguće istragu krivičnih dela i drugih incidenata gde se osnovano sumnja da je seksulna orijentacija ili rodni identitet bio motiv počiniocu, a posebno kada su počinioci pripadnici policije ili druge osobe koje vrše vlast.

Kod krivičnih dela gde je motiv bila seksulna orijentacija ili rodni identitet, ovo treba da se koristi kao otežavajuća okolnost, a žrtve i svedoke treba ohrabriti da ovakva krivična dela prijavljuju.

Države treba da obezbede sigurnost i dostojanstvo zatvorenicima, uključujući GLBT osobe, a posebno mere protiv fizičkih napada, silovanja i drugih oblika seksualnog zlostavljanja i govora mržnje, omoguće efiksano ostvarivanje prava na slobodu izražavanja GLBT osoba, kao i pravo na slobodu mirnog okupljanja.

Osim toga, države treba da osiguraju da policija preduzme mere kako bi zaštitila učesnike mirnih demonstracija za ljudska prava GLBT osoba, a javnio zdravlje, moral ili red ne mogu biti opravdanje za onemogućavanje ostvarivanja ovih prava.

Neophodno je zabraniti homofobiju, transfobiju i diskriminaciju GLBT osoba u sportu, kao i uvrede na sportskim događajima, navodi se u saopštenju.

U Preporuci se podseća da nikakve kulturne, tradicionalne ili religiozne vrednosti niti pravila "dominantne kulture" ne smeju da se koriste kako bi se pravdao govor mržnje ili neki drugi oblik diskriminacije, uključujući i seksualnu orijentaciju ili rodni identitet kao osnov.

Preporukom se definišu i standardi u zakonskom regulisanju istopolnih zajednica, asistirane oplodnje, obezbeđivanje mera zaštite GLBT učenika u obrazovnom kao i zdravstvenom sistemu, vlasništvo nad zemljom i stanarsko pravo, kao i pravo na azil, piše u saopštenju. /Mondo/

Organizacija za lezbijska ljudska prava "Labris" saopštila je da su 52 organizacije civilnog društva zatražile od ministra za ljudska i manjinska prava Svetozara Čiplića da hitno i bez odlaganja podnese ostavku, zbog "opstrukcija i nepoznavanja zakona i elementarnog nepoznavanja ljudskih prava".

One su pozvale Vladu Srbije da predloži parlamentu razrešenje ministra Čiplića u slučaju da on odbije da se povuče sa te funkcije.

U saopštenju je navedeno da te organizacije nisu zadovoljne odnosom ministra prema organizacijama civilnog društva, a takođe kritikuju i Čiplićev odnos prema državnom sekretaru Marku Karadžiću.

Organizacije navode da su nezadovoljne i time što je Čiplić stao na stranu kandidata za poverenika za zaštitu ravnopravnosti Milutina Đuričića, koji, kako su ocenili, nema potrebne kvalifikacije, iskustvo u oblasti zaštite ljudskih prava, kao i time što ga je Čiplić postavio na mesto posebnog savetnika u svom ministarstvu.

- Nakon što je 213 nevladinih organizacija i nekoliko saveta nacionalnih manjina podržalo Gorana Miletića kao kandidata za poverenika za zaštitu ravnopravnosti, ministar za ljudska i manjinska prava je svojim izjavama direktno opstruisao primenu Zakona o zabrani diskriminacije - navedeno je u saopštenju.

Takođe se ukazuje da je ministar Čiplić glasao za povlačenje Zakona o zabrani diskriminacije nakon pritiska iz redova verskih zajednica.

- Ovakvo ponašanje i izjave ministra za ljudska i manjinska prava Svetozara Čiplića ne ostavljaju mesta sumnji da nije dorastao funkciji koju obavlja te zahtevamo od njega da što hitnije podnese neopozivu ostavku na svoju funkciju-navodi se u saopštenju. /Glas javnosti/